Skórka łatwo oddzielająca się na 2/3 średnicy kapelusza, gładka, początkowo lepka, szybko schnąca, ale dość błyszcząca. Trzon Wysokość 2,5–9 cm, grubość 0,5–2 cm, mocny, nierówny, cylindryczny lub nieco pogrubiony u nasady, pełny, później mniej lub bardziej watowaty lub nieregularnie komorowaty. Powierzchnia białya, często różowo nabiegła, zwłaszcza z różowoczerwoną plamą u nasady po jednej stronie, ale czasami także całkowicie biała, mało zmieniający się z wiekiem, tylko trochę rdzawa lub zabarwiającya się lekko brązowawo, w górnej części oprószona, drobno pomarszczona. Blaszki Początkowo dość gęste, później dość rzadkie i dość regularne, równe, słabo rozwidlone, ale tylko przy trzonie, faliste w miejscu przyczepu, z przodu tępe, o szerokości 3–6 mm, początkowo blade, potem trochę sinokremowe, na koniec ochrowe lub blado maślanożółte, z kredowobiałym refleksem na ostrzach przy zmianie padania światła. Pod wpływem siarczanu żelaza zmienia barwę na szaroróżową, pod wpływem fenolu na rudawą. Miąższ Dość gruby, początkowo dość twardy, potem nieco bardziej miękki, biały, w miejscach ukąszeń robaków trochę kremowy lub słomkowy. Ma nieznaczny zapach i łagodny smak. Wysyp zarodników Jasnoochrowy. Cechy mikroskopowe Podstawki 38–50 × 10–12 µm.