lessonii (piłodziób żółtopierśny), M. subrufescens (piłodziób rdzawobrzuchy), M. bahamensis (piłodziób czerwonogardły) i M. aequatorialis (piłodziób wyżynny).
Etymologia Momotus: błędny zapis (Nieremberg, 1635) azteckiej nazwy Motmot dla niebieskoczubego ptaka wielkości gołębia, który zamieszkiwał tropikalne regiony. aequatorialis: „równikowy” – od „równik”.
Morfologia Piłodziób wyżynny jest średniej wielkości ptakiem, u którego nie występuje dymorfizm płciowy. Dziób czarny, silny, dosyć gruby, żuchwa prosta, szczęka zakrzywiona, nieco dłuższa od żuchwy. Nogi czarne. Tęczówki od czerwonych do ciemnobordowych. Na szczycie głowy niewielka czarna czapeczka, pod nią szeroki niebieski pasek, który w przedniej części głowy jest szerszy i sięga nasady dzioba. Od nasady dzioba wokół oczu, górnych części policzków i okolic uszu czarna maska, która w tylnej części ma białawą obwódkę, a w okolicach policzków podkreślona jest niebieskim paseczkiem. Reszta głowy zielonkawa. Grzbiet i skrzydła zielone. Gardło zielone z niewielkim niebieskim odcieniem, pierś zielona, czasami z odcieniem ochrowo-oliwkowym, na jej środku czarne pióra z bardzo niewielkimi turkusowo-niebieskim brzegami. Brzuch zielony. Górna część ogona zielona z niewielkimi ciemnoniebieskimi przebarwieniami.