Do konkursu przystąpił główny konstruktor odeskich zakładów , Élysée Alfred Descamps, który powrócił do Francji po wybuchu rewolucji bolszewickiej. Zaprojektowany przez niego myśliwiec o oznaczeniu Descamps 27 został prawdopodobnie zbudowany we współpracy z firmą Voisin. Samolot miał pękaty kadłub i wyróżniał się dolnym płatem o ujemnym skosie (prawdopodobnie to rozwiązanie miało zapewnić lepsze pole widzenia pilota do przodu i w dół) oraz olbrzymim kołpakiem śmigła. Lotki z wyważeniem rogowym znajdowały się tylko na dolnym skrzydle. Napęd płatowca stanowił silnik widlasty Hispano-Suiza 8Fb o mocy 220 kW (300 KM), a uzbrojenie stanowiły dwa stałe karabiny maszynowe Vickers kalibru 7,7 mm całkowicie zabudowane w kadłubie. Dwie chłodnice skrzynkowe zamontowano po obu stronach kadłuba.

Prototyp Descampsa 27 został poddany przez STAé badaniom w locie we wrześniu 1918 roku. W wyniku trwających do końca 1919 roku testów samolot został poddany modyfikacjom obejmującym wymianę rozpórek sekcji środkowej, wzmocnienie konstrukcji, przesunięcie podwozia wraz z wymianą goleni na przypominające literę „V” oraz montaż nowych chłodnic firmy Lamblin.