Dolne części ciała matowobrązowe, na środku piersi czarne pióra z bardzo niewielkimi zielonkawoniebieskimi brzegami. Górna część ogona zielona i niebieskawozielona. Środkowe sterówki wydłużone, wystające poza resztę ogona, z gołymi stosinami i owalnymi zakończeniami w kolorze niebieskim z ciemnymi zakończeniami. Podgatunek M. s. spatha jak podgatunek nominatywny, ale z bledszym ubarwieniem.

Wymiary: +SamiecSamicaMasa ciała (g)75–12475–124Długość skrzydła (mm)118,5–131,6115,8–131,1Długość dzioba (mm)39,2–45,435,5–45,4Długość ogona (mm)202,5–247,5209,5–239,0

Zasięg występowania Zasięg występowania (EOO, Extent of Occurrence) piłodzioba rdzawobrzuchego według szacunków organizacji BirdLife International obejmuje 1,65 mln km². Dolna granica występowania określana jest na poziomie morza, a górna na 1300 m n.p.m.

Poszczególne podgatunki występują: M. s. subrufescens – od wschodniej Panamy do północnej Kolumbii z dolną częścią doliny rzeki Cauca i rzeki Magdalena oraz w północnej Wenezueli, na pacyficznym wybrzeżu Kolumbii do doliny rzeki Atrato; M. s. spatha – na półwyspie Guajira (Serranía de Macuira) w skrajnie północnej Kolumbii; M. s. osgoodi – w północno-zachodniej Wenezueli i przyległych terenach Kolumbii; M. s.