W okresie zarządzania HSW S.A. odbudował pozycję zakładu w polskiej zbrojeniówce. Nadzorował i realizował procesy pozyskiwania i wdrożenia kluczowych dla dalszego rozwoju firmy prac badawczo – rozwojowych, AHS Krab, M120 Rak, AHS Kryl, BWP Borsuk i inne. Był jednym z twórców koncepcji utworzenia Polskiej Grupy Zbrojeniowej S.A.. W latach 2014–2015 pełnił funkcję członka zarządu Polskiej Grupy Zbrojeniowej, gdzie odpowiadał za nadzorowanie prac badawczo – rozwojowych, produkcyjnych i handlowych oraz współpracę w obszarze artylerii lufowej i rakietowej, obrony przeciwlotniczej i przeciwrakietowej oraz amunicji i rakiet.
W latach 2008–2015 był członkiem zarządu i przewodniczącym Zarządu Związku Pracodawców Przedsiębiorstw Przemysłu Obronnego i Lotniczego.
Od 2017 pełnił funkcję prezesa zarządu, dyrektora naczelnego Fabryki Maszyn Lubaczów.
Od 25 marca 2024 do 2 kwietnia 2025 był prezesem Polskiej Grupy Zbrojeniowej.
Kontrowersje W okresie jego prezesury w HSW S.A. w latach 2008–2015 do upadłości zostały doprowadzone cztery spółki - córki HSW: HSW Zakład Transportu sp. z o.o., HSW Elektrotechnika i Automatyka sp. z o.o., HSW Zakład Zespołów Mechanicznych sp. z o.o. oraz HSW Zakład Zespołów Napędowych sp.