Słowik syberyjski (Larvivora sibilans) – gatunek małego wędrownego ptaka z rodziny muchołówkowatych (Muscicapidae). Występuje w Azji; raz stwierdzono go w Polsce. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Systematyka Gatunek ten opisał w 1863 roku Robert Swinhoe, nadając mu nazwę Larvivora sibilans. Nazwa ta jest obecnie podtrzymywana przez ornitologiczne autorytety, choć dawniej gatunek bywał też umieszczany w rodzajach Erithacus, Pseudaeedon lub Luscinia. Jako miejsce typowe Swinhoe wskazał Makau w południowo-wschodnich Chinach. Nie wyróżnia się podgatunków.
Zasięg występowania Słowik syberyjski zamieszkuje środkową i wschodnią Syberię. Zimuje w południowo-wschodniej Azji oraz południowych i południowo-wschodnich Chinach. Do Europy zalatuje wyjątkowo, jak do tej pory stwierdzony tylko 6 razy – pierwszy raz na Fair Isle (Szkocja) w październiku 2004, drugi raz – w Fastach pod Białymstokiem w grudniu 2005.
Morfologia Długość ciała 13–14 cm. Obie płcie są do siebie podobne, samice są nieznacznie bledsze. Upierzenie brązowoszare. Wierzch jednolicie rdzawobrązowy, spód beżowoszary z jaśniejszym kreskowaniem. Ogon intensywnie rudy. Dziób czarny, nogi bladoróżowe.