Zbudowała modele skamielin i opisała je na potrzeby Muzeum Historii Naturalnej Uniwersytetu w Oxfordzie. Studiowała zoofity morskie. Opierając się na instrukcjach męża, naprawiła zepsute skamieliny. Według relacji syna bardzo dokładnie wykonywała swoją pracę. Spisywała dyktowane przez męża opracowania, redagowała je i tworzyła ilustracje do książek męża. Spisywała notatki z jego obserwacji, napisała też większość z treści w wydanych pod jego nazwiskiem książek. Jej umiejętności z zakresu ilustracji naukowej można podziwiać w publikacjach Bucklanda: Reliquiae diluvianae (1823) i Geology and Mineralogy (1836).
Mimo problemów zdrowotnych po śmierci męża kontynuowała ich pracę, a nawet rozszerzyła zakres badań. Z córką Caroline badała pod mikroskopem morskie mikrozwierzęta. Uporządkowała kolekcję zoofitów i gąbek, które zbierała w czasie wypraw z mężem na wyspy Guernsey i Sark. Większość z jej rekonstrukcji skamielin przechowuje Muzeum Uniwersytetu w Oxfordzie.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1797 Kategoria:Zmarli w 1857 Kategoria:Brytyjscy paleontolodzy