W 1916 roku „Argonauta” dowodzony przez kpt. mar. Giulio Diaza operował z Wenecji. 15 lutego 1916 roku załoga okrętu odnalazła w morzu uszkodzony włoski wodnosamolot, po czym i odholowała go do Ankony. 31 grudnia 1917 roku okręt wchodził w skład Flotylli Górnego Adriatyku w Wenecji (wraz z „Delfino”, X 1, „Atropo”, „Tricheco”, „Fisalia”, „Narvalo”, „Zoea”, „Otaria”, „Argo”, „Squalo”, F 2, F 3, F 4, F 5, F 12, F 13 i F 16). W 1918 roku jednostka operowała z , a jej dowództwo sprawował kpt. mar. . 3 lipca 1918 roku w pobliżu skały „Argonauta” wystrzelił torpedę w kierunku niszczyciela typu , jednak torpeda zeszła z kursu i nie trafiła w cel.
Podczas działań wojennych załoga „Argonauty” wzięła udział w 112 rejsach bojowych, w tym kilka szczególnie niebezpiecznych, mających na celu ustalenie położenia zagród minowych wzdłuż kanału łączącego wyspy Premuda i Scarda, wzdłuż wybrzeża dalmatyńskiego oraz w pobliżu Zary.
Po zakończeniu działań wojennych „Argonauta” pozostał na Górnym Adriatyku, operując z Poli i Wenecji. 1 października 1925 roku został włączony do Dywizjonu Okrętów Podwodnych, biorąc udział w manewrach i ćwiczeniach marynarki. „Argonauta” został skreślony z listy floty 29 marca 1928 roku.
Zobacz też Lista włoskich okrętów podwodnych
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Okręty zbudowane w Cantieri Navali del Muggiano Kategoria:Włoskie okręty podwodne z okresu I wojny światowej