Przełamanie w tych stosunkach przyniosła dopiero wyprawa British and Irish Lions w 1971 – drużyna z północy nie tylko wygrała we wszystkich spotkaniach z nowozelandzkimi drużynami prowincjonalnymi, ale także pokonała reprezentację Nowej Zelandii w serii testów, odnosząc dwa zwycięstwa, jedno spotkanie remisując i jedno przegrywając. Drużyna, której kapitanem był Walijczyk John Dawes, a trenerem jego rodak Carwyn James, odniosła w ten sposób jeden z największych sukcesów w historii brytyjskiego rugby. Gdy jednak na przełomie 1972 i 1973 Nowozelandczycy przyjechali na Wyspy Brytyjskie, znów wygrywali. Na 25 wcześniejszych spotkań zwyciężyli w 20, w tym w czterech oficjalnych spotkaniach z reprezentacjami krajów pokonali Walię, Szkocję i Anglię oraz zremisowali z Irlandią.