Kawalerzyści nie doczekali się też obiecanej pomocy z garnizonu warszawskiego.
W kierunku Warszawy Nie mogąc przełamać niemieckiej obrony w Laskach, gen. Abraham postanowił przenieść kierunek natarcia i uderzać po osi Wólka Węglowa – Młociny – Warszawa. W ciągu dnia zdecydował się przeprowadzić rozpoznanie bojem, atakując z podstaw w rejonie Łuże – las Opaleń – Dąbrowa w kierunku na Wólkę Węglową i Młociny. Główne zadanie w tej fazie miały spełniać szwadrony 14. i 15 pułku ułanów. Natomiast pozostałe siły grupy operacyjnej kawalerii, wychodząc z rejonu Smolarni, przebijać się miały w nocy z 19 na 20 września w szyku pieszym do Warszawy.
Po popołudniu 14 pułk ułanów wyszedł na linię lasu na wysokości Wólki Węglowej. Przed wsią zajęły stanowiska obronne oddziały niemieckiej kawalerii zmotoryzowanej, wzmocnione czołgami i artylerią z 1 Dywizji Lekkiej. Płk Edward Godlewski podjął wydał komendę do szarży.
15 pułk ułanów wyruszył w kierunku lasku na północ od miejscowości Łuże Leśne. Po zapadnięciu zmroku ułani zsiedli z koni i maszerując w szyku pieszym osiągnęli w godzinach rannych rejon Bielan.