Po II wojnie światowej uzbrojenie mogło zostać wzmocnione.
Okręt napędzany był przez dwie maszyny parowe potrójnego rozprężania o łącznej mocy indykowanej 2800 hp, poruszające dwa wały śrub. Parę dostarczały dwa kotły opalane paliwem płynnym. Prędkość maksymalna wynosiła 17 węzłów.
Służba „El Amir Farouq” wszedł do służby w 1926 roku. Został okrętem flagowym marynarki Królestwa Egiptu. Był jednym z tylko dwóch jej większych okrętów w okresie międzywojennym i II wojny światowej, nie licząc transportowców. Formalnie podlegał Administracji Straży Wybrzeża i Rybołówstwa.
Podczas I wojny izraelsko-arabskiej, „El Amir Farouq” został zatopiony przez izraelskich komandosów za pomocą motorówek wybuchowych w trakcie operacji Jo’aw pod Gazą 22 listopada 1948 roku. Spotykana jest też w publikacjach data 22 października 1948 roku.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Egipskie okręty Kategoria:Statki i okręty zatopione na Morzu Śródziemnym