thumb|Bitwa nad Bzurą –16 września 1939 Bój pod Adamową Górą – wrześniowe walki polskiej 25 Dywizji Piechoty z wojskami III Rzeszy; epizod bitwy nad Bzurą (III faza).

Sytuacja ogólna W dniach 13–15 września Armia „Pomorze” przeprowadziła natarcie na Skierniewice i Łowicz, a pod jego osłoną w kierunku Warszawy przegrupowały się pozostałe siły Grupy Armii gen. Tadeusza Kutrzeby. Fiasko polskiego natarcia i odwrót całości Armii „Pomorze" na lewy brzeg Bzury spowodowały zacieśnianie się wokół zgrupowania polskich armii pierścienia okrążenia realizowanego przez siedemnaście niemieckich dywizji. 16 września Polacy rozpoczęli przebijanie się z powstałego kotła.

Przebieg działań Na cofające się oddziały polskie walczące nad Bzurą koncentrycznie uderzyły dwie niemieckie dywizje pancerne: od południa 1 Dywizja Pancerna, a od północy 4 Dywizja Pancerna generała Georga Reinhardta wsparta zmotoryzowanym pułkiem piechoty SS LAH SS. Zamknięcie okrążenia Niemcy planowali w okolicach dworu Ruszki. Przerwana została słaba polska osłona koło folwarku Żuków, a niemieckie czołgi uderzyły na koncentrującą się 25 Dywizję Piechoty generała Franciszka Altera. Najbardziej zagrożonym kierunkiem był rejon Adamowej Góry i dworu Ruszki.