Stara świątynia Ateny () – świątynia poświęcona Atenie na Akropolu w Atenach w Grecji, wzniesiona w VI w. p.n.e., zniszczona w 480 roku p.n.e.
Historia Budowla powstała w latach 525–500 p.n.e., zapewne na miejscu mykeńskiego pałacu. Ufundował ją tyran Pizystrat. Poprzedzał ją wzniesiony 40 lat wcześniej poświęcony Atenie . Świątynia była poświęcona Atenie Polias – Opiekunce Miasta, wspominał o niej Homer.
Została zniszczona podczas wojen perskich w 480 roku p.n.e. Pozostałości świątyni wykorzystano do wzmocnienia północnego muru Akropolu ateńskiego a resztę zakopano na tzw. rumowisku perskim, które odkryto w XIX wieku.
Fragmenty rzeźb z frontonu są prezentowane w Muzeum Akropolu w Atenach – zachowała się rzeźba Ateny oraz gigantów. Zachowały się także fundamenty budowli i są nadal widoczne w terenie.
Architektura Budowla przedklasyczna, z okresu archaicznego, wykonana w większości z wapienia, z elementami marmurowymi. Świątynia znajdowała się w pobliżu Erechtejonu, w północnej części akropolu. Wzniesiono ją na planie prostokąta o bokach długości 43,44 i 21,43 m.