nierozgałęzione w górnej przegrodzie. Anamorfa Konidiofory wzniesione, septowane, nierozgałęzione, na wierzchołkach z 4–6 wydatnymi zębami. Konidia 6–8 × 5–6,5 μm, 4,5–6 × 4–5,2 μm (łącznie z wypukłościami), odwrotnie piramidalne, w części dystalnej kończą się 5–8 wydatnymi bocznymi lub czasami końcowymi wypukłościami. Chlamydospor brak.
Występowanie i siedlisko Stanowiska hełmiczki wilgociolubnej podano głównie w Europie, poza nią tylko w jednym regionie na zachodnim wybrzeżu Ameryki Północnej. W Polsce po raz pierwszy jej stanowiska podali B. Gierczyk i inni w 2019 r. Znajduje się na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Grzyb saprotroficzny nadrzewny, występujący na wilgotnym lub mokrym podłożu, na korze drzew lub czasami na drewnie, głównie drzew liściastych, średnio do silnie zbutwiałym i na korze bez glonów. Przy sprzyjających warunkach rozwija się przez cały rok.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Tricladiaceae