Wiswizi była dowodziła „Kalomoirą” do końca 1823 r. Gdy środki finansowe na utrzymanie statku skończyły się, bezskutecznie prosiła o pomoc rząd grecki. W 1824 r. przekazała go greckiej marynarce wojennej.
Po 1824 r. Wiswizi i jej rodzina żyli w biedzie najpierw w Nafplio, potem w Ermoupoli. W obu miastach została okradziona i oszukana. Zwróciła się do rządu greckiego o pomoc finansową – dostała najniższe miesięczne świadczenie (30 drachm). W 1826 r. jedno z jej dzieci zmarło w wyniku głodu. mały|Pomnik w Aleksandropolis W 1845 r. przeprowadziła się do Pireusu. Zmarła w biedzie.
Dziedzictwo i upamiętnienie Już za życia inspirowała poezję ludową. Po śmierci otrzymała przydomek „Bubulina Tracji”.
Jest uważana za jedną z mniej znanych bohaterek wojny, kobiet walczących o niepodległość Grecji.
W 2005 r. w Aleksandropolis postawiono jej pomnik, a w (parku w Atenach na cześć bohaterów greckiej wojny o niepodległość) popiersie.
Przypisy
Kategoria:Zmarli w 1850 Kategoria:Urodzeni w 1783 Kategoria:Powstańcy Kategoria:Uczestnicy wojny o niepodległość Grecji (1821–1829)