Hans Paul Oster (ur. 9 sierpnia 1887 w Dreźnie, zm. 9 kwietnia 1945 w obozie koncentracyjnym we Flossenbürgu) – niemiecki generał major, wiceszef Abwehry i bliski współpracownik Wilhelma Canarisa, jedna z czołowych postaci antynazistowskiego ruchu oporu w latach 1938–1943, członek opozycji antyhitlerowskiejRobert S. Wistrich - Kto był kim w III Rzeszy. Wydawnictwo Znak, Kraków, 1997, s. 162, język polski, .

Życiorys Początki kariery wojskowej Oster wstąpił do wojsk artyleryjskich w 1907. Podczas I wojny światowej służył na froncie zachodnim do 1916 gdzie wykazał się odwagą, pomysłowością i nieszablonowym myśleniem. Został mianowany kapitanem i przeniesiony do sztabu 23. dywizji armii cesarskiej. Po I wojnie światowej wszedł do korpusu oficerskiego Reichswehry, służąc początkowo na stanowiskach liniowych, a później sztabowych gdzie zetknął się z późniejszymi uczestnikami zamachu 20 lipca 1944: Friedrichem Olbrichtem i Erwinem von Witzlebenem. W 1929 awansował na majora, jednak w 1932 został zmuszony do dymisji ze względów obyczajowych (romans z żoną kolegi).