Jego powiązania z opozycjonistami zostały odkryte dopiero po niepowodzeniu zamachu na Hitlera 20 lipca 1944, co doprowadziło do jego uwięzienia w dniu następnym.
Został osadzony w obozie koncentracyjnym we Flossenbürgu, gdzie 8 kwietnia 1945 wskutek rozkazu Ernesta Kaltenbrunnera po odkryciu pamiętników Canarisa stanął przed sądem wojskowym, który skazał Ostera na karę śmierci przez powieszenie. Następnego dnia został pośpiesznie stracony wraz z adm. Canarisem, Karlem Sackiem i pastorem Dietrichem Bonhoefferem. Oster został pochowany na cmentarzu w Dreźnie.
Odznaczenia Krzyż Żelazny II Klasy (4 listopada 1914) Krzyż Kawalerski Orderu Alberta II Klasy z Mieczami (12 kwietnia 1915) Krzyż Kawalerski Orderu Wojskowego Świętego Henryka (22 czerwca 1915) Krzyż Żelazny I Klasy (12 listopada 1915) Krzyż Kawalerski Orderu Alberta I Klasy z Mieczami (25 listopada 1916) Krzyż Honorowy dla Walczących na Froncie (21 grudnia 1934) Odznaka za 25-letnią Służbę w Heer (2 października 1936) Medal Pamiątkowy 1 października 1938 z okuciem Zamek Praga Szpanga Krzyża Żelaznego II Klasy Szpanga Krzyża Żelaznego I Klasy Österreichische Kriegserinnerungsmedaille mit Schwertern
Przypisy
Bibliografia