Uczestniczyła ze swoim mężem w powstawaniu struktur organizacyjnych BCh i LZK, a także podczas organizowania pomocy dla ludności, która była wysiedlona z ziem włączonych do Rzeszy, dla tych którym groziło aresztowanie lub wywózka na prace przymusowe do Niemiec. Pomocą byli także objęci więźniowie z pobliskiego obozu w Pustkowie, wśród których znajdowali się jeńcy sowieccy i Żydzi. We wsi byli ukrywani również Żydzi i partyzanci BCh i Gwardii Ludowej. Maria także w ramach działalności LZK współorganizowała placówki Zielonego Krzyża, także przy współpracy z Ludową Strażą Bezpieczeństwa organizowała szkolenie sanitariuszek zaopatrując je w apteczki. Angażowała się także w pracę oświatową kobiet.
8 lipca 1943 wieś Bobrowa została spacyfikowana przez oddziały SS-manów, żandarmerii i policji niemieckiej, w której podejrzewano przechowywanie Żydów, jeńców sowieckich i partyzantów. Pacyfikacja została rozpoczęta od domu Mądrów, w którym poszukiwano ukrywającego się jej męża, która niczego nie ujawniła. Maria została postrzelona i jeszcze żyjącą rzucili w ogień płonącego domu. Przedtem na jej oczach rzucili w ogień jej matkę, ojczyma i siedmiomiesięcznego synka Adasia. Zginęło także 18 mieszkańców wsi zastrzelonych, kiedy próbowali uciec z wioski.