Gdy rozpoczynał rządy miał 32 lata i był najmłodszym biskupem na świecie. Prefektura apostolska Kuangsi miała wówczas opinię jednej z najtrudniejszych w Chinach, ze względu na niskie bezpieczeństwo i prymitywne warunki życia prowincji. Podczas swojego pontyfikatu biskup Ducoeur szczególnie skupił się na seminarium dla rodzimego duchowieństwa, które za jego rządów opuściło 10 nowych księży (gdy obejmował prefekturę, pracowało w niej 3 rodzimych kapłanów). Interesował się również katechistami, edukacją młodzieży i kobiet oraz pomocą medyczną dla ludności.
W wyniku reorganizacji chińskich struktur kościelnych dwukrotnie zmianie ulegał jego tytuł: 6 czerwca 1914 na wikariusz apostolski Kuangsi, a 3 grudnia 1924 na wikariusz apostolski Nanningu. Ordynariuszem w Nanningu był do śmierci.
Od 1915 odczuwał dolegliwości związane z chorobą kardiologiczną. W 1924 lekarze w Hongkongu stwierdzili u niego uraz serca i zalecili całkowity odpoczynek, jednak bp Ducoeur powrócił do pracy w wikariacie. 15 kwietnia 1929 wyjechał na leczenie do Francji. Dotarł tam 8 czerwca 1929 w stanie krytycznym i natychmiast został przetransportowany do szpitala, gdzie dwa dni później zmarł. Pochowany został w Rimont.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Francuscy biskupi katoliccy Kategoria:Francuscy członkowie Towarzystwa Misji Zagranicznych w Paryżu Kategoria:Ludzie związani z Nanningiem Kategoria:Urodzeni w 1878 Kategoria:Zmarli w 1929