thumb|Eustachy Erazm Sanguszko w mundurze kawalerii narodowej, Juliusz Kossak 1871
Eustachy Erazm Sanguszko (ur. 26 października 1768 w Radzyniu Podlaskim, zm. 2 grudnia 1844 w Sławucie na Wołyniu) – książę, wojewodzic wołyński, generał polski, walczący w trakcie wojny polsko-rosyjskiej 1792, insurekcji kościuszkowskiej i w wojskach Napoleona Bonaparte, wolnomularzLudwik Hass, Sekta farmazonii warszawskiej, Warszawa 1980, s. 328., członek Stanów Galicyjskich, marszałek szlachty guberni wołyńskiej w 1817 rokuZygmunt Luba Radzimiński, Marszałkowie wołyńscy przed unią lubelską i ich spadkobiercy. Marszałkowie szlachty wołyńskiej w porozbiorowej dobie, w: Kwartalnik Historyczny, rocznik XXIX, Lwów 1915, s. 92–93.. Pamiętnikarz i poeta. Kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Pochodził z rodziny na trwale wpisanej w historii Litwy. Był synem Hieronima Janusza Sanguszki, ostatniego wojewody wołyńskiego, i Urszuli Cecylii z Potockich (siostra Ignacego i Stanisława Kostki). W dzieciństwie i wczesnej młodości wychowywał się na dworze swej babki Barbary Sanguszkowej. W 1798 roku ożenił się z Klementyną Czartoryską. Razem mieli córkę Dorotę (1799–1821) i dwóch synów: Władysława Hieronima i Romana.