Kramer jako leksykograf Matthias Kramer jest autorem słowników tematycznych (Nomenklatoren), głównie, ale nie tylko, uwzględniających język włoski. W roku 1670 ukazał się jego słownik tematyczny dla języków włoskiego, niemieckiego i hiszpańskiego. Dwa lata później opublikował niemiecko-włoski słownik, w którym nawiązał do teorii słowotwórczych Schotteliusa i koncepcji dydaktycznych Johanna Joachima Bechera (1635-1682).
Kramer znany jest jako autor innowacyjnego 2-tomowego słownika dwujęzycznego niemiecko-włoskiego z lat 1700–1702. Zerwał z tradycją tworzenia słowników z językiem łacińskim. Jako pierwszy wyjaśniał znaczenia wyrazów za pomocą kontekstów. W odróżnieniu od Kaspara Stielera (1691) Kramer zrezygnował z wyrazów przestarzałych, wyrazów sztucznie utworzonych, okazjonalizmów i skoncentrował się na prezentowaniu słownictwa rzeczywiście używanego w komunikacji językowej.
Uwzględnił w dużym stopniu słownictwo związane z rzemiosłem i z życiem społecznym niemieckiego mieszczaństwa (np. Augenzeuge, Geldmittel, Briefwechsel, arbeitslos, Beschäftigung).