Tornado w Lublinie – trąba powietrzna (opisywana również jako orkan), która przetoczyła się przez Lublin 20 lipca 1931 roku. Najsilniejsze tornado w historii II RP, możliwe, że także w całej historii Polski.

Klasyfikacja Inspekcję miejsca zdarzenia przeprowadził następnego dnia Romuald Gumiński. Na podstawie analizy zniszczeń wyliczył on prędkość wiatru na 111–145 m/s (400–522 km/h). Oznaczałoby to stopień F5, a nawet F6 w skali Fujity, a T10 w skali TORRO. Współczesne analizy wykazują, że były to szacunki znacznie zawyżone, a rzeczywista siła wiatru odpowiada najprawdopodobniej stopniowi F4, z możliwością, że było nieco słabsze (F3/F4) lub silniejsze (F4/F5). Mało jest bowiem typowych uszkodzeń F5.

Tornado z 1931 r. miało ciemny, niemal czarny lej kondensacyjny, co było efektem zassania ogromnej ilości pyłu i gruzu. Szerokość pasa zniszczeń (300–1000 m) klasyfikuje je jako tornado typu klin (), a relacje o gwałtownie rozszerzającej się ku górze masie wskazują na formę .