Franciszka Kleeberga o zorganizowania zgrupowania taktycznego z zasobów pozostałości 78 pp i części zmobilizowanych tam oddziałów, 8 września OZN 78 pp kpt. Zygmunta Ziemby pomaszerował do Baranowicz, gdzie wrócił 11 września. 10 września dotychczasowy dowódca OZ 20 DP płk Adam Epler odjechał do Kobrynia, gdzie na rozkaz dowódcy OK IX objął dowództwo Dywizji Piechoty „Kobryń”, dowództwo Ośrodka przejął ppłk Kazimierz Gorzkowski. Do 10 września z rezerwistów wcielonych do OZ 20 DP i włączonych w skład Ośrodka nadwyżek 79 i 80 pułków sformowano trzy bataliony z dowódcami: I batalion piechoty OZ (z rezerwistów 80 i 79 pp i kadry z 79 i 80 pp) – mjr Michał Bartula II batalion piechoty OZ(z kadry i szeregowych młodszego rocznika 79 pp) – kpt. Adolf Boratyński III batalion piechoty OZ (z kadry i szeregowych młodszego rocznika 80 pp) – kpt. Adam Jarosiński. 10 września I batalion piechoty OZ zorganizowany z rezerwistów pod dowództwem mjr Michała Bartuli odjechał transportem kolejowym w stronę Brześcia nad Bugiem. Ze względu na zniszczenia torów przez niemieckie lotnictwo, batalion został wyładowany w Orańczycach i w ostateczności wszedł w skład Dywizji „Kobryń”. W jego miejsce natychmiast zorganizowano następny batalion piechoty złożony głównie z rezerwistów 79 pułku piechoty pod dowództwem mjr.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Zgrupowanie „Drohiczyn Poleski” · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.