Zgrupowanie było w tym rejonie atakowane przez lotnictwo sowieckie, a następnie stoczyło walkę z grupą dywersyjną, która przybyła pociągiem na węglarkach, poległ 1 żołnierz.
24 września o świcie zgrupowanie podjęło dalszy marsz przez Dubeczno, Krymno, Butmer, Wilica, osiągając Butmer-Wilica. 25 września zgrupowanie maszerowało przez Butmer, Wilica, Szack do rejonu lasu koło Świtazi. Na tym postoju jak i poprzednich oczekiwano na podejście oddziałów marynarzy z Flotylli Rzecznej z Pińska, oddziału ppłk. Mikosia i Brygady KOP „Polesie”. 26 września zgrupowanie podjęło marsz do rejonu Orchówek, Okuninka, Tarasiuki na zachodnim brzegu Bugu. Oddziały zgrupowania tego dnia w okolicach Grabowa stoczyły walkę z podchodzącymi oddziałami sowieckiej 52 Dywizji Strzelców. Nocą 26/27 września wojska zgrupowania ppłk. Gorzkowskiego przeszły po moście kolejowym na rzece Bug we Włodawie, zabezpieczając się 27 września zawałami leśnymi na szosie chełmskiej na wysokości skraju lasu na wysokości Okuninka. 27 września Zgrupowanie „Drohiczyn Poleski” ppłk. Kazimierza Gorzkowskiego rozkazem gen. Kleeberga włączono do Grupy „Brzoza” formując z mich Dywizję Piechoty „Brzoza” nazywaną też 50 Dywizją Piechoty rezerwowej. Dowódcą Piechoty Dywizyjnej 50 DP został dotychczasowy dowódca zgrupowania ppłk Kazimierz Gorzkowski.