Przypomina podwójną, fałdowaną pelerynę, sięgającą łydek i zapinaną na mosiężną sprzączkę pod szyją. Kapelusz: Nieodzowny element ubioru każdego gospodarza, wykonany z czarnego filcu z czarną lub kolorową taśmą, zakończoną kokardą.

Strój kobiecy Kobiecy strój pszczyński składał się z następujących elementów: Koszula: Wykonana z jednego płata płótna, lekko zmarszczona w pasie. Kabotek: Bluzka noszona na koszulę, wykonana z białego, cienkiego płótna. Do boków przyszywane były krótkie, suto marszczone rękawki, zaciągane tasiemką. Oplecek z kiecką: Podstawowy element dawnego stroju kobiecego. Kiecka, wykonana z cienkiego sukna, wymagała nawet 5 metrów materiału do uszycia jednej sztuki. Górną, mocno marszczoną część przyszywano do oplecka, wykonanego z aksamitu lub brokatu. Oplecek ozdabiano haftem wełnianym lub jedwabnym w bogate, kolorowe motywy roślinne. Trzewiki: Wprowadzone do stroju stosunkowo późno. Latem obuwie nie było noszone, natomiast zimą zamożniejsze kobiety wybierały wysokie sznurowane buciki na obcasie. Od połowy XIX wieku na targach można było nabyć niskie trzewiki na obcasie, zapinane z przodu na sprzączkę. Nakrycie głowy: Do lat dwudziestych XX wieku typowym nakryciem głowy dla mężatek były koronkowe czepce z założonym na nie czepidłem, znanym także jako żurek.