Według historyka Appiana, trybuni plebejscy zostali przekupieni, by nie użyli prawa wetaRawson 1992, s. 474 przyp. 37, powołując się na App. BCiv., 3.30.. Ustawa przenosiła Antoniusza z jego przyszłej prowincji Macedonii do strategicznie ważniejszych Galii Zaalpejskiej i Przedalpejskiej oraz przypieczętowywała pozycję Dolabelli w SyriiRawson 1992, 474.. Niedługo później Antoniusz spróbował usunąć Brutusa i Kasjusza z życia politycznego poprzez propozycję odebrania im ich prowincji oraz powierzenia obowiązku zakupu zboża w Azji i na SycyliiRawson 1992, s. 475..
Przebieg wojny Rozwój polityczny Począwszy od września 44 p.n.e., Cyceron zaczął wygłaszać w Senacie serię przemówień przeciwko Antoniuszowi, nazwanych Filipikami na cześć potępień Filipa II Macedońskiego przez DemostenesaTempest 2017, 151.. Pierwsza z Filipik wygłoszona została po tym, jak Antoniusz przeklął Cycerona z powodu jego niestawiennictwa się na posiedzeniu SenatuTempest 2017, s. 151., w trakcie którego głosowano nad odznaczeniami dla Cezara. W tym samym okresie Antoniusz publicznie wyklinał liberatores, oskarżając ich o zdradę i zabójstwo krewnego. Chcąc wzmocnić swoją pozycję, Antoniusz przewodniczył przydzielaniu prowincji pretorskich, umieszczając swojego brata Gajusza w Macedonii, a Brutusa i Kasjusza odpowiednio do Krety oraz Cyreny.