Według innych źródeł: 23 września w rejonie Lubiąża podczas odprawy oficerskiej z podległymi dowódcami ppłk dypl. Wilhelm Paszkiewicz podjął decyzję, z uwagi na znaczne postępy wojsk sowieckich zaniechania marszu na północny zachód, do sił głównych SGO „Polesie”. Podjęto decyzję przebicia się ze zgrupowaniem w kierunku północnym do granicy z Litwą. Realizują powyższy samowolny zamiar w godzinach nocnych 24 września Zgrupowanie „Jasiołda” napotkało na Kanałem Królewskim silny opór grupy dywersyjnej, która ogniem broni maszynowej zablokowała most na kanale. Wyznaczona grupa szturmowa składająca się głównie z podchorążych i ochotników przeprawiła się w pław przez Kanał Królewski i rozbiła dywersantów, otwierając drogę na północ dla zgrupowania. Rano 25 września zgrupowanie dotarło do szosy Pińsk-Brześć n/Bugiem w rejonie folwarku Czeremcha, kilka kilometrów od Drohiczyna Poleskiego. Podczas przekraczania szosy zgrupowanie zostało zaatakowane przez bandę dywersyjną i współdziałające oddziały sowieckiej piechoty z 52 Dywizji Strzeleckiej. Bataliony Zgrupowanie „Jasiołda” zajęły obronę na skraju lasu, gdzie od godz. 10.00 stawiły opór atakującym jednostką sowieckim, których ilość wzrastała z uwagi na przemarsz całej dywizji. Odparto natarcie sowieckiej piechoty i dywersantów.