Po powrocie z oflagu do Warszawy zajął się organizowaniem tajnego arsenału broni i oddziału dywersyjnego. Oddział ten działał na terenie budów prowadzonych przez „Stuag” w okolicach Radomia, Końskich, Lublina, Siedlec i Terespola. Na tych budowach głównie w województwie warszawskim, badano skuteczność materiałów wybuchowych i sprzętu dywersyjnego pochodzącego ze zrzutów oraz z przemytu austriackich pracowników firmy „Stuag”. Budowy te dawały schronienie wielu Żydom i członkom ruchu oporu. Współpracująca ze „Stuag”-iem firma „Kom-Dro-Bit” była wykorzystywana w dużych akcjach dywersyjnychSerwis Polska Podziemna DWS-XIP.

Pawłowicz jako dowódca oddziału specjalnego działał pod pseudonimem „Andrzej” – pseudonim ten przyjął prawdopodobnie na cześć swojego syna. Od tego imienia nazwę otrzymała również jego grupa dywersyjna, czyli „Grupa Andrzeja”, którą Pawłowicz stworzył, werbując pracowników swojej firmy. Oddział „Andrzeja” wykorzystywany był do ostrej akcji kolejowej (m.in. Akcja „Odwet” 17.11.1942), dywersji technicznej (palenie samochodów), a także do wywiadu bojowego"Oddziały szturmowe konspiracyjnej Warszawy 1939-1943" Tomasz Strzembosz.

W latach 1941–43 „Grupa Andrzeja” wysadzała tory kolejowe, mosty i wiadukty, głównie na trasie Międzyrzecz Podlaski – Terespol.