Dodatkowo samolot w przypadku awarii napędu miał mieć możliwość kontynuacji lotu po prostej z jednym silnikiem pracującym na pełnej mocy, co wymagało powiększenia i zmiany konstrukcji usterzenia.
6 maja 1915 roku Idflieg zamówił kolejnych 12 egzemplarzy G.II, a w tym miesiącu ukończono pierwsze dwie maszyny z pierwszej serii produkcyjnej. Ogółem wyprodukowano 27 egzemplarzy typu AEG G.II, zastąpionego na liniach produkcyjnych w maju 1916 roku przez ulepszony model G.III.
Użycie Pierwsze maszyny AEG G.II weszły do służby w Luftstreitkräfte w czerwcu 1916 roku. Największą ich liczbę na froncie zachodnim zanotowano w grudniu tego roku (13 egzemplarzy). Początkowo próbowano je wykorzystywać jako „powietrzne krążowniki” (klasy Kampfflugzeug), zarówno do eskortowania jednosilnikowych samolotów rozpoznawczych i bombowych, jak i do ataków na samoloty wroga. W wyniku doświadczeń bojowych pierwsze sześć egzemplarzy (o numerach G.2/15 – G.7/15) zostało gruntownie zmodyfikowanych w różny sposób, przez co nie było dwóch identycznych samolotów. M.in.