Historia Praktyka tworzenia klejnotów wykształciła się w Europie Zachodniej w połowie XIII wieku, jednak jej geneza sięga jeszcze starożytności, gdy hełmy przyozdabiano różnorodnymi kitami, pióropuszami, rogami lub przedstawieniami zwierząt. Impulsem do ich rozwoju w średniowieczu było częste w tym okresie używanie hełmów zamkniętych (zwłaszcza garnczkowych), zakrywających twarz użytkownika. Stosowanie klejnotów ułatwiało zatem identyfikację poszczególnych rycerzy na polu bitwy. W XIV wieku zaczęły osiągać niespotykany wcześniej przepych i bogactwo form.
Praktyczne stosowanie klejnotów uległo zanikowi wraz ze zmierzchem rycerstwa i zmianą taktyki prowadzenia walki, przetrwały jednak znacznie dłużej jako element czysto dekoracyjny i heraldyczny.
Galeria
Zobacz też klejnot herbowy
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Elementy hełmów