Właścicielka kota, Księżna zostaje ułaskawiona i znacznie milsza zasypuje Alicję przysłowiami. Odchodzi jednak, by nie rozwścieczyć Królowej Kier. Ta prowadzi Alicję nad morze, gdzie każe Gryfowi zapoznać ją z Nibyżółwiem. Gryf wyjaśnia Alicji, że wyroki śmierci Królowej nigdy nie są realizowane. Lamentujący Nibyżółw wspomina swoje szkolne lata, gdy był prawdziwym żółwiem. Wkrótce on, Gryf i Alicja tańczą szalony taniec, ale Biały Królik każe Alicji i Gryfowi udać się do sądu w sprawie skradzionych ciastek przez Waleta Kier. Niespodziewanie powiększająca się Alicja wytyka absurdalność procesu, za co wszyscy domagają się ścięcia jej głowy. Alicję ze snu budzą uczestnicy pikniku i wszyscy wracają do domu.
Obsada Źródło:
Produkcja Reżyser William Sterling oraz producent Joseph Shaftel pierwotnie chcieli zatrudnić do roli Alicji siedmioletnią aktorkę, by była zbliżona do wieku bohaterki w oryginalnych książkach. Koncepcja ta została później odrzucona, gdy twórcy zdali sobie sprawę, że większość dziewcząt w tym wieku „gubi zęby, często sepleni i ma krótki okres koncentracji”. Wówczas zmieniono w scenariuszu wiek Alicji na 10 lat i pod tym kątem szukano aktorek, jednak wkrótce napotkano podobne problemy. Zapadła decyzja o poszukiwaniu starszych aktorek.