Córka przyznała się do ich autorstwa i dzięki temu uratowała matkę, ale ją samą aresztowano i przewieziono do więzienia w Lityniu, z którego w styczniu 1920 uciekła.
Kiedy bolszewicy na początku 1920 zajęli Winnicę, rozpoczęły się aresztowania wśród członków Komendy Okręgowej POW. 13 stycznia Zofię zatrzymano, ponieważ ówczesny adiutant Okręgu Winnickiego ppor. Borkowski dopuścił się zdrady, dostarczając dla Czeka podczas śledztwa dowody na jej przynależność do POW. Pomimo ciężkiego śledztwa nie ujawniła żadnych informacji o innych peowiakach, a także nie zdradziła, gdzie przebywa jej córka. Wspierała współwięźniarki, które uczyła pieśni patriotycznych. Podczas pobytu w więzieniu dla dzieci przesyłała listy, polecając wierną służbę Ojczyźnie. W nocy z 5 na 6 marca 1920, w lesie pod Winnicą Czeka rozstrzelało ją razem z pięcioma innymi członkami POW w tym Z. Łazowską i J. Kaczorowską. Kiedy Wojsko Polskie zajęło Winnicę i odnalazło grób rozstrzelanych dnia 2 maja 1920 odbył się ich uroczysty pogrzeb w którym uczestniczył Naczelnik Państwa Józef Piłsudski.