Budowę dziesiątej fregaty typu 22 i zarazem szóstej (ostatniej) drugiej serii zamówiono 14 grudnia 1982 roku. Okręt budowano w stoczni Swan Hunter w Wallsend. Otrzymał nazwę od miasta Coventry, dla upamiętnienia niszczyciela o tej nazwie zatopionego wcześniej w tym roku pod Falklandami. Stępkę pod budowę okrętu położono 29 marca 1984 roku, wraz z bliźniaczym „Sheffieldem” budowanym w tej stoczni, w obecności dowódców obu poprzednich zatopionych okrętów o tych nazwach. Wodowano go 8 kwietnia 1986 roku, a budowę ukończono i okręt wcielono do służby 14 października 1988 roku.
Opis
Fregaty II serii typu 22 miały wyporność standardową, określaną też jako normalna: 4100 ts, a według innych źródeł 4250 ts. Wyporność pełna sięgała 4800 ts. Długość całkowita wynosiła 148,1 m, a szerokość 14,8 m. Zanurzenie wynosiło 4,3 m, a z opływką sonaru 6 m (według innych źródeł, do 6,4 m).
Napęd w układzie COGOG stanowią dwie turbiny gazowe mocy szczytowej Rolls-Royce Olympus TM3B o mocy łącznej 54 600 hp i dwie turbiny gazowe marszowe Rolls-Royce Tyne RM1C o mocy łącznej 9700 hp, napędzające dwie śruby. Prędkość maksymalna wynosi 30 węzłów, a ekonomiczna na turbinach marszowych 18 węzłówWedług , prędkość maksymalna wynosi 29 w..