Wybór radców w okręgach wyborczych Do rady izby wybierano osoby przez zgromadzenia wyborcze, bez różnicy płci, które przy braku przeszkód, czyniących zadość następującym warunkom: ukończyły 30 lat, byli właścicielami, dzierżawcami (użytkownikami) lub kierownikami założonych w okręgu izby gospodarstw rolnych, pracowali w okręgu izby w dziedzinie rolnictwa i posiadali wykształcenie wyższe lub wykształcenie rolnicze co najmniej średnie.
Okręgi wyborcze z 1933 r. Dla przeprowadzenia wyborów radców ustanowiono 17 następujących okręgów wyborczych: I – rzeszowski, kolbuszowski, krośnieński, brzozowski, II – łańcucki, przeworski, niżański, tarnobrzeski, III – przemyski, dobromilski, liski, sanocki, IV – jarosławski, lubaczowski, V – gródecki, mościski, jaworowski, rudecki, VI – samborski, turczański, drohobycki, VII – rawski, sokalski, żółkiewski, VIII – lwowski, bobrecki, Lwów, IX – tarnopolski, skałacki, zbaraski, X – kamionecki, brodzki, radziechowski, XI – złoczowski, przemyślański, zborowski, XII – podhajecki, brzeżański, buczacki, XIII – kopyczyniecki, czortkowski, trembowelski, XIV – zaleszczycki, borszczowski, XV – kołomyjski, horodeński, śniałyński, koszowski, XVI – stanisławowski, tłumacki, nadwórniaski, kałuski, XVII – stryjski, rohatyński, doliński, żydaczowski.