W 1870 roku w wyniku prac wiertniczych prowadzonych pod kierunkiem inżyniera osiągnięto pierwszy poziom wód gruntowych na głębokości 111 m. W 1872 roku, po pogłębieniu odwiertu do 172 m, nastąpiła pierwsza erupcja na wysokość ok. 4 m, która trwała 5 minut. Do kolejnej doszło w lipcu 1873 roku, gdy osiągnięto głębokość 275 m. Gdy w 1874 roku głębokość studni osiągnęła 330 m, gejzer wody wydobywającej się z odwiertu nieprzerwanie przez 10 dni tryskał na wysokość 112 m. Drążenie ukończono 5 czerwca 1875 roku, osiągając poziom wód artezyjskich na głębokości 404,5 m. Średnica odwiertu wynosi 10,3 cm.
Charakterystyka thumb|left|Erupcja gejzeru nocą (2007) Gejzer znajduje się we wsi Herľany, położonej ok. 28 km na północny wschód od Koszyc, w środkowej części Kotliny Koszyckiej, u zachodniego podnóża Gór Slańskich (będących częścią Gór Tokajsko-Slańskich).
Obiekt różni się od typowych gejzerów tym, że jego erupcje następują nie w procesie hydrotermalnym, związanym z aktywnością wulkaniczną, lecz w wyniku infiltracji wód opadowych i cyrkulacji wód podziemnych w warstwie ilasto-marglowej na głębokości 264–275 m. Są one nasycone dwutlenkiem węgla, którego wzrastające stopniowo ciśnienie jest głównym źródłem energii wyrzucającej wodę na powierzchnię na zasadzie syfonu.