Włoski niezróżnicowane; włosy brzeżne sztywne, przeważnie proste, rzadko lekko wygięte, brązowe do jasnobrązowych, o długości 200–420 µm, szerokości 18–30 µm, o wierzchołku spiczastym, rzadko tępym, z 3–6 przegrodami, grubościenne (ścianka do 8 µm), z prostą lub rozwidlona podstawą; włosy boczne krótsze od włosków brzeżnych, często wygięte, z wierzchołkiem zazwyczaj ostrym, z przeważnie nierozgałęzioną podstawą; występują także włoski hyfidalne. Worki cylindryczne, szkliste, 8-zarodnikowe (160–)200–260 × 18–23(–28) µm, o wierzchołku lekko zaokrąglonym, około 2/3 długości worka zajęte przez askospory. Askospory szkliste, elipsoidalne lub szeroko elipsoidalne, 20–29 (śr. 24) µm długości, 13,5–16,5 (śr. 15,1) µm szerokości, zawierające jedną lub dwie duże gutule. Ściany askospor o ornamentacji brodawkowatej lub pokryte niskimi, nieregularnie rozmieszczonymi grudkami, często zlewającymi się i tworzącymi faliste linie, zazwyczaj o szerokości 0,4–0,8 µm, ale po połączeniu ze sobą do 1,5 µm, wysokość mniejsza niż 0,4 µm. Wstawki włókniste, proste, szkliste, z 5–6-przegrodami, o szerokości 3–4 µm, w dolnej części proste lub czasami rozgałęzione, nieco przewyższające worki. Mają maczugowate, powiększone wierzchołki o szerokości 8–12 µm i długości 30–40 µm. Gatunki podobne W Polsce występuje około 30 gatunków włośniczek.