Dane taktyczno-techniczne Okręty były niewielkimi torpedowcami o długości całkowitej 41,2 metra, szerokości 4,2 metra i zanurzeniu 1,7 metra. Wyporność normalna wynosiła 95 ton, zaś pełna 100 ton. Okręty napędzane były przez maszynę parową o mocy 1300 KM, do której parę dostarczały dwa kotły lokomotywowe. Jednośrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 22 węzły. Jednostki zabierały zapas 28 ton węgla.
Okręty wyposażone były w dwie dziobowe wyrzutnie torped kalibru 356 mm. Uzbrojenie artyleryjskie stanowiły dwa pojedyncze działka kalibru 37 mm SFK L/23 Hotchkiss.
Załoga pojedynczego okrętu składała się z 16 osób.
Służba SMS „Adler” i SMS „Falke” zostały wcielone do służby w Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine w 1886 roku. W 1890 roku w marynarce austro-węgierskiej wprowadzono podział torpedowców na klasy, w wyniku którego obie jednostki zostały przyporządkowane do I klasy. W 1899 roku obie jednostki poddano remontowi i przebudowie. Od 1905 roku obu okrętów używano jako portowych łodzi patrolowych. W 1910 roku na podstawie zarządzenia o normalizacji nazw torpedowce typu Adler utraciły swe nazwy, zastąpione numerami 41 i 42 (SM Tb 41 i SM Tb 42). Okręty wycofano ze służby w 1911 roku, a następnie zostały złomowane.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia