W 1928 podjęła naukę w Miejskiej Szkole Sztuk Zdobniczych i Malarstwa, którą ukończyła w 1930. W tym samym roku rozpoczęła studia w SSP, przekształconej w 1932 w Akademię Sztuk Pięknych. Kształciła się pod kierunkiem Felicjana Kowarskiego i Tadeusza Pruszkowskiego. Dyplom uzyskała w 1935. W tym czasie wstąpiła do stowarzyszenia plastyków „Grupa Czwarta” oraz Bloku Zawodowych Artystów Plastyków. Brała udział w wystawach obu ugrupowań. Dużo podróżowała, m.in. do Francji, Włoch i Szwecji.
Uprawiała malarstwo olejne, akwarelowe i temperowe. Najchętniej tworzyła portrety, pejzaże i martwe natury – przeważnie kwiaty. Spod jej pędzla wyszły wizerunki marszałka Piłsudskiego dla poselstwa RP w Sztokholmie oraz św. Teresy dla kościoła Matki Bożej Królowej Polski w Jabłonnie. Uczestniczyła także w pracach dekoratorskich na transatlantykach MS „Piłsudski” i MS „Batory”. W 1939 wzięła udział w wystawie „Świat Kobiety”. Zorganizował ją Związek Pracy Obywatelskiej Kobiet pod patronatem prezydentowej Marii Mościckiej.
W okresie okupacji niemieckiej zaangażowała się w nauczanie konspiracyjne. Prowadziła tajne komplety w zakresie rysunku, malarstwa i historii sztuki.