Oxythyrea tripolitana – gatunek chrząszcza z rodziny poświętnikowatych i podrodziny kruszczycowatych. Zamieszkuje Afrykę Północną.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1891 roku przez Edmunda Reittera pod nazwą Leucocelis tripolitana.
Morfologia Chrząszcz o owalnym w zarysie ciele, ubarwionym czarno z białym nakrapianiem. Na przedpleczu typowo występują na środku dwa podłużne szeregi białych plamek liczące po trzy sztuki. Odnóża tylnej pary mają golenie o zewnętrznej krawędzi wyciągniętej w dwa ząbki. Odwłok ma pośrodku pierwszego z widocznych sternitów dużą, białą plamę trójkątnego kształtu, natomiast na środku pozostałych sternitów białe plamki nie występują.
Pędrak trzeciego stadium osiąga od 20 do 24 mm długości ciała. Lekko wydłużona, grzbietowo wypukła głowa ma barwę brązową i delikatną mikrorzeźbę. Nadgębie ma tęgie, stożkowate szczecinki na zygum, od sześciu do ośmiu szablastych szczecinek na akantopariach, a chetoparia mają od 68 do 73 szczecinek po stronie prawej i od 32 do 47 po stronie lewej. Pole strydulacyjne żuwaczki zawiera od 13 do 17 poprzecznych listewek, w wierzchołkowej ⅓ nieco węższych niż w części pozostałej. Języczek ma na części bliższej szereg siedmiu i ośmiu tęgich szczecinek lancetowatych, czasem uzupełniony przez wyrostki zmysłowe dzwonkowate.