Ekologia i występowanie thumb|Imago na wierzbie Owad ten zasiedla tereny o glebach lekkich, zwłaszcza piaszczystych, w tym pobrzeża wód, nadmorskie wydmy, łąki i pastwiska. Aktywne osobniki dorosłe spotyka się od maja lub czerwca do lipca. Bytują na różnych roślinach, najchętniej na wierzbach. Pędraki rozwijają się w glebie, żerując na korzeniach roślin; stanowią stadium zimujące.
Gatunek palearktyczny, głównie wschodnioeuropejski. Podawany jest z Estonii, Łotwy, Litwy, Polski, Białorusi, Ukrainy, europejskiej części Rosji i Kazachstanu. Na wschód sięga po Wołgę i północne wybrzeże Morza Kaspijskiego. Nad Bałtykiem miejscami bywa liczny.
W Polsce kopyciak ten znany jest głównie z Pobrzeża Bałtyku, aczkolwiek pojedyncze doniesienia pochodzą także z rozproszonych stanowisk z Pojezierza Pomorskiego, Niziny Wielkopolsko-Kujawskiej, Niziny Mazowieckiej, Podlasia, Puszczy Białowieskiej, Wyżyny Lubelskiej, Roztocza i Górnego Śląska. Na „Czerwonej liście zwierząt ginących i zagrożonych w Polsce” umieszczony został jako gatunek najmniejszej troski (LC).
Przypisy
Kategoria:Chrabąszczowate Kategoria:Chrząszcze Azji Środkowej Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Rosji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1832 roku