Hoplia philanthus – gatunek chrząszcza z rodziny poświętnikowatych i podrodziny chrabąszczowatych. Zamieszkuje Europę i zachód Afryki Północnej.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1775 roku przez Johanna Kaspara Füssliego pod nazwą Scarabaeus philanthus. Pod błędną nazwą Scarabaeus farinosus wyznaczony został gatunkiem typowym podrodzaju Hoplia (Decamera).
Wyróżnia się w jego obrębie dwa podgatunki: Hoplia philanthus gagates Bedel, 1911, Hoplia philanthus philanthus (Fuessly, 1775).
Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 8 do 9 mm, ubarwionym czarno lub brunatnoczarno z jasnobrązowymi do ciemnobrunatnych pokrywami, rzadko lub stosunkowo gęsto porośniętym drobnymi, wydłużonymi, owalnymi łuskami barwy srebrzystej, niebieskawej lub brunatnawej.
Powierzchnię głowy pokrywa gęste, ziarniste punktowanie oraz porasta krótkie, jasne, odstające owłosienie. Nadustek jest ku przodowi zwężony i uniesiony. Czułki są u samca zbudowane z dziesięciu, a u samicy z dziewięciu członów.