Hoplia praticola – gatunek chrząszcza z rodziny poświętnikowatych i podrodziny chrabąszczowatych. Zamieszkuje Europę.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1805 roku przez Caspara Erasmusa Duftschmida.
Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 9 do 11 mm, ubarwiony brunatnie lub czarno z pokrywami żółtobrązowymi u samicy i ciemnobrązowymi do czarnych u samca.
Powierzchnia głowy jest gęsto pomarszczona oraz bezładnie i niewyraźnie, przy nadustku miejscami ziarniście punktowana. Przednia część nadustka jest nieco ku górze uniesiona. Czułki są u samca zbudowane z dziesięciu członów i czarne z czarnobrunatną buławką, u samicy zaś zbudowane z dziewięciu członów i czerwonobrązowe. Przedplecze jest poprzeczne, najszersze pośrodku, prosto ku przodowi i ku tyłowi zwężone. Jego powierzchnia jest mocno i gęsto pomarszczona oraz bezładnie i niewyraźnie punktowana. Na głowie i przedpleczu występują rozproszone, szeroko-owalne, zwykle srebrzyste łuski (u samicy jaśniejsze i gęściej niż u samca rozmieszczone) oraz długie, trzykrotnie od nich dłuższe, odstające, ciemne włoski.