Początkowo złożono zamówienie na osiem okrętów tego typu, ale liczbę tę zmniejszono wkrótce do sześciu, gdyż zdecydowano się wybudować w stoczni we Fiume kolejnych sześć jednostek lekko zmodyfikowanego typu Tb VII. Torpedowce charakteryzowały się dwukominową sylwetką z wypukłym pokładem dziobowym („skorupa żółwia”), niewielką nadbudówką i pojedynczym masztem ustawionym w części rufowej. Mimo niewielkiej wyporności okręty typu Tb I mogły operować przy stanie morza 5–6. Jednostki te były pierwszymi okrętami we flocie austro-węgierskiej wyposażonymi w kotły opalane wyłącznie paliwem płynnym, przez co nazywane były „okrętami naftowymi”.
Wszystkie okręty typu Tb I zbudowane zostały w krajowej stoczni w Trieście (pod numerami stoczniowymi 393–398). Stępki torpedowców położono w kwietniu i maju 1909 roku, a zwodowane zostały w latach 1909–1910.