Prawdopodobnie w trakcie tamtych przenosin uszkodzeniu uległ miedziany atrybut w postaci buławy, dzierżony przez monarchę w prawym ręku. Z upływem czasu element ten został całkowicie utracony, jednak w pierwszej połowie lat 30. XX wieku, przypuszczalnie w związku z nadchodzącym jubileuszem bitwy pod Wiedniem, detal ten został zrekonstruowany przez Bractwo Kurkowe. Pierwotną wersję z miedzi zastąpiono wówczas elementem wykonanym z kamienia. Z czasem uformował się zwyczaj, zgodnie z którym każdorazowo nowo mianowany król kurkowy podczas uroczystości intronizacyjnych uczestniczył wraz z członkami konfraterni we wspólnej fotografii na tle tego właśnie pomnika.
Rozwiązanie Towarzystwa Strzeleckiego po zakończeniu II wojny światowej postawiło pomnik w sytuacji zagrożenia. Ówczesny prezes TSK, Wincenty Bogdanowski, odnotował w swojej relacji, iż w okresie stalinizmu władze miejskie nakazały usunięcie posągów Zygmunta Augusta oraz Jana Sobieskiego z terenu ogrodu. Unikając bezpośredniej realizacji tego polecenia, członkowie stowarzyszenia dokonali aktu darowizny monumentów na rzecz miasta. Plan likwidacji rzeźb wiązał się z projektem rozbudowy gmachu Muzeum Lenina o nowe skrzydło, które miało zajmować część ogrodu i być zwieńczone pomnikiem Stalina.