asystent reżysera Don Kranze, Roland Anderson i Jack Poplin, odpowiedzialni za scenografię, Frank Tuttle, scenograf planu zdjęciowego, oraz charakteryzatorzy Del Armstrong i Frank Prehoda.

Odbiór Premiera kinowa i recenzje Był tu Salvaje, podobnie jak Zabić drozda z 1962 i Ciemna strona sławy (1965) – dwa wyreżyserowane przez Mulligana filmy – miał specjalną premierę w Los Angeles, która odbyła się 25 grudnia 1968, aby móc kwalifikować się do Oscarów w 1969, lecz nie uzyskał żadnej nominacji. Nowojorska premiera miała miejsce 29 stycznia 1969 (niektóre źródła za premierę podawały 12 grudnia 1968 w Village Theatre w dzielnicy Los Angeles, Westwood).

Film uzyskał w większości nieprzychylne recenzje, a głównym zarzutem krytyków było powolne tempo. Roger Ebert wymieniał na łamach „Chicago Sun-Timesa” brak napięcia w kluczowych scenach (finałowy pojedynek Varnera z Salvaje) oraz przewidywalność: „Jedyne, co ratuje film, to kilka chwil autentycznego zachodniego życia: zawiadowca stacji sprzedający niezwykle skomplikowany bilet do Topeki, Peck namawiający kobietę do rozmowy przy kolacji, Forster uczący chłopca grać w pokera” – argumentował. Krytykował także relację między bohaterami granymi przez Pecka i Saint, która – w jego ocenie, „jest jedynie zarysowana”, bez widocznej czułości.