czasami o szerokości do 15 mm, czerwonawobrązowych, w środku nie jaśniejszych i bez czerwonej obwódki, ale z nieregularną krawędzią, otoczoną wąską żółtawą strefą. Plamy występują głównie na dolnej stronie liści, ale czasami także na górnej. Składają się z dyskretnych, oliwkowych, luźno rozmieszczonych koremioidalnych pęczków konidioforów.
Grzybnia zbudowana z bezbarwnych lub bardzo bladooliwkowych strzępek o szerokości 1,5 µm. Pseudoparenchymatyczne podkładki o szerokości do 35 µm i wysokości 15 µm, złożone z gęsto upakowanych, oliwkowych strzępek. Konidiofory w liczbie do 50 lub więcej w wyprostowanym, luźnym pęczku, rozszerzonym w kierunku wierzchołka, nie przylegającym do siebie, prostych, półprostych lub lekko krętych, o barwie od bladej do umiarkowanie głęboko oliwkowej, septowane, gładkie, o długości do 500 µm (często 200–250 µm), naskórkowe są zwykle krótsze i często mają tylko około 50 µm długości, szerokość (2) 3–5,5 (7) µm. Konidiogeneza zwykle sympodialna, stare blizny konidialne (o średnicy około 1,5 µm) często umiejscowione są na końcu wyraźnych stożkowatych ząbków, często stłoczonych w małych grupach, ale czasami umiejscowionych na płaskich ramionach.