Po uwolnieniu kontynuował działalność na rzecz niepodległości Albanii, jednak w 1903 roku został z tego powodu ponownie ukarany przez władze osmańskie poprzez wygnanie do Konyi. W listopadzie 1908 roku wziął udział w kongresie w Manastirze, a w lipcu 1909 uczestniczył w kongresie w Debarze. 18 września 1909 roku powołał do życia stowarzyszenie Përparimi.
Z okazji dojścia do władzy księcia Wilhelma zu Wieda w 1914 roku wygłosił przemówienie w języku francuskim. W 1918 roku pełnił obowiązki przewodniczącego Najwyższej Rady Szariatu w Szkodrze, jednak w tym samym roku przeniósł się do Tirany, gdzie do 1924 roku przewodził tirańskiej Najwyższej Radzie Szariatu.
Po II wojnie światowej był przez albańskie władze komunistyczne więziony z powodów politycznych.
Książki Shtatë ëndrat e Shqipërisë (1924) Bolshevizma a çkatrrim i njerëzimit (1925) Kurani i Madhënueshim e thelbi i tij (1926)
Podręczniki szkolne Gramatika Myslimanija për shkollat fillore Syntaksa shqip-arabisht Alfabeti Arabisht (1914) Fjalime për shkollat e mesme (1916)
Tłumaczenia Mevlud. Prej Hafez Ali-ut Hatib i Korçës. (1909) Abetare prej Hafez Ali-ut Hatib i Korçës. (1910) Treqint e tri fjalet të imami Aliut prej Hafez Ali-ut Hatib i Korçës.