W 1970 roku wziął udział w przeglądzie zespołów kolędniczych, w którym otrzymał pierwszą nagrodę i został wpisany do rejestru twórców ludowych w dziedzinie plastyki obrzędowej (wyrób szopek i figurek szopkowych). Od tego czasu otrzymywał wiele zamówień z kraju.
Od 1973 roku był na emeryturze. Rzeźbą zajmował się od 1981 roku. Były to głównie rzeźby o treści religijnej: pasyjki, postacie Chrystusa Frasobliwego, świętych lub historyczne (jak Wincenty Witos, gen. Józef Bem). W Ostrołęce współpracował z miejscowym domem kultury, gdzie miał wystawy rzeźb i figurek szopkowych. Występował też na zabawach choinkowych dla dzieci, w przedszkolach, szkołach podstawowych, świetlicach i klubach, w tym w Klubie Seniora.
Był mężem Jadwigi Obcążki z Jaworzna, mieli dwie córki i syna, po śmierci pierwszej żony ożenił się ze Stanisławą, urodzoną w miejscowości Nowa Wilejka na Wileńszczyźnie, córką Dominika i Marcjanny (z Mińkowskich) Sienkiewicz, sanitariuszką-pielęgniarką, repatriantką (ur. 7 maja 1915, zm. 12 stycznia 2004). Od 1976 roku mieszkał w Ostrołęce. Spoczął na miejscowym Cmentarzu Parafialnym razem z żoną Stanisławą, sektor B, miejsce 2B.
Przypisy
Bibliografia 200 lat Cmentarza Parafialnego w Ostrołęce, Towarzystwo Przyjaciół Ostrołęki, Ostrołęka 2017, , s. 154–155.
Kategoria:Polscy rzeźbiarze ludowi Kategoria:Polscy witrażyści Kategoria:Polscy bokserzy Kategoria:Urodzeni w 1913 Kategoria:Zmarli w 1997