Morfologia Bazydiokarp roczny, rozpostarty, w stanie świeżym miękki, po wyschnięciu korkowaty, tworzący elipsoidalne płaty o wymiarach 5-20 × 2–5 cm, czasem znacznie większe, o grubości do10 mm. Brzegu zwykle brak (pory sięgają do samej krawędzi), czasami jednak występuje, wówczas jest sterylny, błonkowaty lub strzępiasty, przerzedzony, u starych okazów ostry. Powierzchnia porów kremowobiała, w eksykatach kremowa, mniej lub bardziej błyszcząca. Pory okrągłe (3–)4-6(–7) na mm, zwykle z rozproszonymi większymi porami. Na przekroju poprzecznym jest biały, subikulum bardzo cienkie, warstwy roczne w rurkach niewyraźne. Cechy mikroskopowe System strzępkowy dimityczny we wszystkich częściach, strzępki generatywne nie inkrustowane, przegrody ze sprzążkami, strzępki szkieletowe nieamyloidalne, niecyjanofilne, wyraźnie pęczniejące w KOH. Subikulum jednorodne, zbudowane ze splątanych strzępek, wśród których dominują strzępki szkieletowe o średnicy 2,6–3,6 µm. Licznie występują skupiska gwiaździstych kryształów. Rurki zbudowane z równoległych strzępek. Strzępki generatywne cienkościenne, o średnicy 1,6–3,2 µm. Strzępki szkieletowe grubościenne z wyraźnym światłem, szkliste, proste, o średnicy 2,7-3,9 µm średnicy. Subhymenium niewyraźne. Podstawki krótkie, maczugowate, 10–15 × 4,2–6 µm, bazydiole podobne do podstawek, nieco krótsze.