Zmarł w wyniku choroby serca.
W swojej pracy naukowej zajmował się muzyką dawną, począwszy od okresu starożytności po wiek XVII. Badał m.in. twórczość kompozytorów niderlandzkich, pieśń niemiecką XV wieku oraz muzykę lutniową. Zagadnienia ujmował analitycznie, przechodząc od szczegółowych analiz estetyczno-technicznych do wniosków o charakterze ogólnym, pisał też prace materiałowe dotyczące życia muzycznego oraz biografie kompozytorów. Jako jeden z pierwszych badaczy zajął się problematyką tonalności w muzyce średniowiecznej. Interesował się także muzyką współczesną, szczególnie twórczością Béli Bartóka.
Opublikował m.in. prace Bakfark Bálint élete és müvei / Der Lautenist Valentin Bakfark. Leben und Werke (dwujęzyczny tekst węg.-niem., wyd. Budapeszt 1935) oraz Tonarten und Stimmungen der antiken Musik (Kopenhaga 1939), był też autorem licznych artykułów muzykologicznych w czasopismach publikowanych w języku węgierskim, niemieckim, włoskim i angielskim.
Przypisy
Kategoria:Węgierscy muzykolodzy Kategoria:Urodzeni w 1902 Kategoria:Zmarli w 1955 Kategoria:Ludzie urodzeni w Budapeszcie